ROSYJSCY PODRÓŻNICY I ODKRYWCY WŚRÓD WYSP POLINEZJI ‘
Wraz z rozwojem handlu i kolonizacji rosyjskiej w Ameryce Północnej, założona jeszcze za panowania carycy Katarzyny II Rosyjsko-Amerykańska Kompania natrafiała na coraz to większe trudności z utrzymaniem łączności i zaopatrzeniem swych faktorii na Alasce i amerykańskich wybrzeżach Pacyfiku. Droga prowadząca lądem z Rosji poprzez ¥ral, cały kontynent azjatycki a następnie morze Ochockie była nie tylko długotrwała, lecz również kosztowna i niebezpieczna. Z potrzeby tej powstał jeszcze w końcu XVIII w. plan połączenia rosyjskich kolonii w Ameryce z metropolią bezpośrednią drogą morską prowadzącą na zachód. Wojny napoleońskie w Europie nie przeszkodziły realizacji tego śmiałego planu, który został przedłożony ówczesnemu ministrowi handlu, księciu Rumancowowi, i ministrowi marynarki, admirałowi Mordwinowowi, a następnie zaakceptowany przez cara Aleksandra I.
Plan zakładał wyruszenie wyprawy z nadbałtyckiego Kronsztadu, przebycie Oceanu Atlantyckiego ? po opłynięciu Przylądka Horn dotarcie do wybrzeży Alaski. Stamtąd wyprawa miała się udać ku brzegom Chin i Japonii, gdyż powierzono jej misję przewiezienia ambasadora rosyjskiego akredytowanego przy dworze japońskim wraz z jego świtą, a następnie miała powrócić do Rosji, płynąc wzdłuż wybrzeży Azji i Afryki i dokonać tym samym pierwszego w dziejach opłynięcia kuli ziemskiej pod rosyjską banderą.